انرژی نو یا تجدید پذیر :
انرژی نو یا انرژی جایگزین به آن دسته از انرژی ها گفته می شود که برای تولیدشان از منابع بدون کربن استفاده می گردد مانند: انرژی خورشیدی ، انرژی بادی ، انرژی دریایی ، زمین گرمایی ، نیروگاه های آبی و کربن خنثی مانند زیست توده. از هیدروژن نیز که در پیل های هیدروژنی قادر به ذخیره انرژی است ، به عنوان انرژی نو نام برده می شود.
این نوع انرژی ها معایب سوخت های فسیلی مانند افزایش غلظت دی اکسیدکربن و در نتیجه افزایش دمای کره زمین و تغییرات آب و هوایی و آلودگی زیست محیطی را ندارد علاوه بر این منابع تولید آن ها تمام ناشدنی و بدون محدودیت است.
ماهیت آنچه که یک منبع انرژی را در دسته انرژی های جایگزین قرار می دهد در طول زمان تغییر کرده است. امروزه به علت تنوع منابع انرژی و اهداف مختلفی که حامیان هریک از این انرژی ها دنبال می کنند ، تعریف بسیاری از انواع انرژی به عنوان انرژی جایگزین محل مجادله است.
توسعه این نوع از انرژی ها با توجه به عوامل مختلف به ویژه هزینه اولیه و قیمت تمام شده بالا و نبود سیاست های حمایتی ، با مشکلاتی مواجه است.