همانند rtd ، ترميستور نيز يک مقاومت حساس به دما است و اصول عملكرد آن مشابه rtd می باشد. تفاوت آن با rtd در نوع مقاومت بكار رفته است. ترميستورها معمولاً از مواد نيمه رسانا تشكيل شده اند.
ضريب دماييگی يک مقاومت ، درصد تغييرات مقاومت به ازای يک درجه تغيير در دما می باشد. بيشتر ترميستورها دارای ضريب دمايی منفی می باشند ، اگرچه ممكن است دارای ضريب دمايی مثبت نيز باشند. ضريب دمايی منفی به اين معناست كه مقاومت آنها با افزايش دما كاهش می يابد. ضريب دمايی ميتواند به اندازه چندين درصد باشد كه به مدار آشكارساز اجازه تشخيص تغييرات جزئی در دما را مي دهد. ميتوان گفت ترميستور حساس ترين سنسور دما می باشد. تغيير مقاومت ترميستور توسط مدار پل وتستون اندازه گيری می شود.
ترميستورها دارای مقاومتهای بالايی نسبت به rtd ها می باشند. يک مقدار معمول برای مقاومت ترميستورها ۵۰۰۰ اهم در ۲۵ درجه سانتيگراد ميباشد.در حاليكه اين مقدار برای rtd این مقدار ۱۰۰ اهم میباشد.درنتيجه مقاومت سيمهای اتصال در مقايسه با مقاومت ترميستور بسيار كوچک است و به همين دليل سيمهای اتصال خطايی در اندازه گيری بوجود نمی آورند و نيازی به آرايش های سه سيمه يا چهار سيمه برای اندازه گيری نميگی باشد. ترميستورها ميتوانند در اندازه های بسيار كوچک ساخته شوند بنابراين دارای پاسخ سريعتری نسبت به rtd ها ميباشند.
اين وسايل دارای خروجی كاملاً غير خطی می باشند و دقت آنها كمتر از rtd ها می باشد. همچنين آنها شكننده تر از rtd و يا ترموكوپل هستند و بايد دقت فراوانی در نصب آنها كرد. چون ترميستورها نيمه رسانا هستند ، در دماهای بالا ، در مقايسه با rtd و ترموكوپل زودتر خراب شده و عمر كوتاه تری دارند.
پديده خودگرمايی در ترميستورها حادتر از rtd ها می باشد. چرا كه مقاومت الكتريكی آنها بسيار بيشتر از rtd ها می باشد و بنابراين عبور يک جريان مشخص حرارت بيشتری در آنها توليد می كند. اما ترميستورها زمان پاسخ دهی كوتاهی دارند. مضاف بر اين قيمت پايين و ابعادكوچک از ديگر مشخصه های اين نوع وسايل اندازه گيری به شمارمی رود. ولی نسبت به تغييرات دما تغييرات بزرگی درمقاومت نشان می دهند. همچنين غير خطی هستند و برای عملكرد خود نياز به منبع جريان دارند. از ديگر معايب ترميستورها محدوده دمايی پايين آنهاست. همچنين به آسانی قابل تنظيم نيز نيستند.