سالهای قبل از زغال و نمک برای چاه ارت استفاده می*شد ولی پس از مدتی در اثر تماس نمک با مس صفحه مسی سولفاته می*شد و عملاً چاه ارت از کار می*افتاد ولی در حال حاضر یک حلقه چاه به عمق بین 5 ال 10 متر حفر می*گردد که بستگی به جنس خاک و رطوبت زمین داردو یک صفحه مسی به ابعاد ۷۰*۷۰ سانتیمتر و با ضخامت ۵ میلیمتر که به یک سیم مسی معمولاً نمره 70 از طریق جوش و بست اتصال می*یابد و از ماده*ای بنام بنتونیت یا سوپر اکتیو بنتونیت استفاده می*گردد این ماده را بهمراه ۱۰۰۰ لیتر آب بصورت دوغاب در آورده و درون چاه می*ریزیم در بین کار صفحه مسی را بصورت عمودی و در وسط چاه قرار می*دهیم و الباقی دوغاب را می*ریزیم سپس خاک را سرند کرده داخل چاه می*ریزیم . یک تابلو تست برای ارت بالای چاه ارت قرار می دهیم و سیم ارت به شین ارت داخل تابلو وصل می گردد و از طریق سیم کلیه بدنه دستگاهها شامل الکتروموتور بدنه لوازم آشپزخانه هر آنچه را که به برق وصل شده و قابلیت تماس با انسان را دارد به این شمش مسی وصل می*کنیم . برای چاه صاعقه گیر نیز می توان یک چاه مشابه همین چاه ولی مجزا از این چاه با فاصله 2 برابر عمق چاه اجرا نمود و در بلندترین نقطه ساختمان یک میله برقگیر نصب می*کنیم و آنرا نیز به تابلو چاه ارت وصل می*کنیم.

نتیجه: اگر صاعقه به ساختمان بزند از طریق این میله به زمین منتقل می*شود. اگر سیم لخت شده و به بدنه فریزرماشین لباسشویی و غیره وصل شود قبل از اینکه برای انسان خطری ایجاد کند به زمین منتقل می*شود و خلاصه با ایجاد سیستم زمینی کردن خطر برق گرفتگی از بین می*رود ضمناً در دو شاخه*های جدید و پریزها جدید بجز سیم نول و فاز یک سیم دیگر وجود دارد و آن همین سیم ارت است.

در اثر برخورد صاعقه به ساختمانی که سیستم ارتینگ ندارد معمولاً کامپیوتر تاسیسات ساختمان و غیره آسیب می*بینند.